Dylemat życia

[Suzana]

Witam,

chciałabym poprosić serdecznie o radę. Jestem kompletnie zagubiona, nie mam pojęcia, jaki kierunek studiów wybrać... 

Wszystko zaczęło się od tego, że rok temu zdałam maturę. Byłam (i jestem) zakochana w Bałkanach, niestety zbyt późno zdałam sobie sprawę, że nie jest to kierunek zbyt przyszłościowy. Poszłam na niszową filologię do Poznania, która niestety okazała się pomyłką... Trzech studentów, lekceważące podejście rektoratu i wykładowców, szkoda opowiadać. Bardzo się zaraziłam. Zrezygnowałam i w tym roku zaczynam na nowo. I tu zaczyna się dylemat...

Mam wrażenie, że jestem wypalona. Szczerze powiedziawszy, żyję w depresji. Wszystkie moje pasje ze szkoły nagle wyparowały, a kochałam angielski, polski, historię... Czuję się fatalnie. Jestem duszą humanistyczno-artystyczną, zawsze lubiłam języki obce. Mam dobrą wiedzę ogólną, ale jakoś nie widzę się nigdzie, co mnie przeraża. Przez całe liceum byłam najlepszą uczennicą, więc teraz nie mogę uwierzyć w swoją bezsilność i brak pomysłu na życie. Kierunki, które przychodzą mi do głowy to:

1. Filologia angielska; choć wiele osób powtarza, że jest to bez sensu.

2. Filologia germańska; niby lubię języki i wiem, że niemiecki jest przyszłościowy, ale go nie czuję do końca... Może to błąd.

3. Psychologia; podobno trudno z pracą po tym kierunku.

Bardzo proszę o pomoc, naprawdę czuję się bezsilna i zdemotywowana. Nie wiem, jak wykorzystać moje umiejętności i hobby, by stworzyć z tego coś sensownego. Pozdrawiam.

[Łukasz]

A po co w ogóle chcesz robić studia? Są Ci w tej chwili do czegoś potrzebne? Nie lepiej iść do pracy i wszystko sobie poukładać. Na studia jest czas zawsze. 

Nie rozumiem co masz na myśli odnośnie filologii angielskiej czy niemieckiej na tych absolwentów zawsze jest miejsce pracy. Psychologia to trudny temat, głównie dla pasjonatów o dużych predyspozycjach

[Suzana]

Mierzę się ze sporą presją ze strony rodziny. Obawiam się, że nie miałabym życia, gdybym nic nie wybrała. Moją ambicją jest na pewno studiowanie z pasją i z pełnym zaangażowaniem.

Jeżeli chodzi o anglistykę i germanistykę, to kocham język angielski i literaturę anglojęzyczną, troszkę gorzej z kulturą. Natomiast angielski jest odbierany jako "język, który znają już wszyscy" i wiele osób odradza mi ten kierunek, argumentując to w taki właśnie sposób i namawiając do mniej obleganej filologii. Język niemiecki nie sprawia mi takiej satysfakcji, ale sądzę, że gdyby się w niego "wgryźć" też może nie byłoby źle... Ciężko jest mi cokolwiek wybrać, by być pewną swej decyzji. Od zawsze byłam lingwistycznie uzdolniona.

[Łukasz]

Ale filologię to nie tylko język. Można znać język ale to nie znaczy że jest się filologiem 

Chcesz iść na studia dla rodziny? Przecież to bez sensu. Zresztą nikt nie mówi że nie masz iść na studia. Masz iść ale dlaczego teraz?

[Suzana]

Jestem bardzo głodna wiedzy i tęsknię za uczęszczaniem do placówki edukacyjnej... Marzy mi się wypożyczanie książek z biblioteki, przygotowywanie do kolokwiów, jestem takim typem naukowca. Problem tkwi w tym, że nie umiem wyobrazić sobie, w jakiej pracy się widzę... W związku z tym, praca lektora w szkole językowej/tłumacza/pracownika naukowego najbardziej do mnie przemawia i stąd moje parcie na studia

[Łukasz]

To filologia będzie dobrym wyborem. A to jaka to już kwestia zainteresowań.

[Suzana]

Dziękuję serdecznie za odpowiedź i pomoc Pozdrawiam!

[Łukasz]

Powodzenia