Wiek 28 lat a możliwości

[Rindschin]

Witam wszystkich zgromadzonych

Zacznę może od tego, że mija mi 29 rok życia i dopiero teraz jestem w stanie kontynuować coś, co niestety prawie całkowicie runęło lata temu, a mianowicie: podnoszenie mojego wykształcenia. Tak się nieszczęśliwie złożyło, że w wyniku zakrętów życiowych, traumatycznych doświadczeń, zapaści emocjonalnych itp. (długo by opisywać i wymieniać, jednak przyczyną był dość długi i ciężki dla psychiki i emocji okres między 12 a 15 rokiem życia) liceum ukończyłem dopiero w wieku 21 lat, a maturę udało mi się zdać po wielu bojach jeszcze później. Powrót do względnej normalności był ciężki i długi, bo właściwie byłem skazany sam na siebie. Przez ten czas byłem zmuszony pracować (brałem co popadnie, bo przecież osoba z moim wykształceniem i kwalifikacjami nie może liczyć na cuda) i to był priorytet. Nauka i wykształcenie musiały zejść na dalszy plan. 

W tym właśnie czasie, kiedy już lata najgorszego piekła po armaggeddonie są już za mną, zacząłem myśleć o sprawach, o których powinienem myśleć 10 lat temu i dochodze do wniosku, że... Nic nie wiem i jestem w kropce. Załóżmy że gładko skończyłbym 5 lat jakiś studiów (co raczej wątpliwe) i co wtedy? Tak realnie patrząc, czy 30-paro-letni absolwent miałby jeszcze szanse zacząć pracować w wyuczonym kierunku? Czy po studiach mógłby liczyć na litość jakiegoś pracodawcy i uczestniczyć w programach zwiększających kwalifikacje i doświadczenie?  To wszystko przyprawia mnie o niezłe zamieszanie, dlatego wymyśliłem, że może skieruję tutaj swoje wątpliwości i pytania, bo wiem, że zaglądają tu ludzie bardziej rozgarnięci ode mnie.

 

 

[Łukasz]

Tak, masz szansę dalej się rozwijać. Pytanie czy Ci się jeszcze chce. Teraz jesteś dorosły i wiesz, że musisz wybrać studia pod to co chcesz robić i tym się kieruj. Studia połącz z pracą. 

[Rindschin]

Z chęciami nie ma problemu. Czerpię ogromną przyjemność w zdobywaniu wiedzy, dowiadywaniu się nowych rzeczy i szperania za informacjami. Jedyny problem to może być pamięć, która w tym wieku już może być trochę słabsza i może utrudnić to i owo.

Mowa o "rozwijaniu się dalej". To swoją drogą, ale czy jako trzydziesto-paro letni absolwent miałbym jeszcze jakiekolwiek szanse szukania szczęścia w pracy po wyuczonej dziedzinie? Czy w moim wieku pozostaje już tylko studiowanie dla własnego rozwijania się? Jak ta kwestia wygląda realnie?

[Łukasz]

Możesz ale już w czasie studiów powinieneś szukać możliwości pracy w zawodzie 

[dudek]

Na staż Cię bardzo chętnie wezmą gdziekolwiek i jak się wykażesz to zostawią cię na dłużej, teraz połowa studentów w ten sposób znajduje pracę.

[Łukasz]

tak, to naturalna scieżka kariery. 

[arlena]

30 to nie koniec świata. Jak będziesz działać, to na pewno się uda. Tylko naprawdę musisz łapać okazje, które Ci się w zyciu przydarzają

[merka]

Ani studia ani wiek to nie koniec świata. Ile się widuje 40-paru-latków, którzy robią mgr?  a w tym wieku pewnie będziesz się bardziej przykładał do studiów bo to już inne myślenie niż 19latki zerwane ze smyczy i rodzinnego miasta  

[Łukasz]

przecież są specjalne studia 55+ itd, gdzie studiuje się na normalnym kierunku, ale grupa jest po prostu ustawiona tak, żeby były same osoby starsze

[najeżona]

Nigdy nie jest za późno na naukę. Ludzie pracują, studiują, zmieniają branżę po kilka razy i jakoś dają radę